شیوه رایج غنی سازی کاه غلات، کاری سخت و پر زحمت است که تسهیل یا حذف برخی اعمال به کمک ماشین، کمک موثری در این زمینه محسوب می شود. برای مکانیزه کردن غنی سازی کاه با محلول اوره، لازم است در زمینه خواص رطوبتی کاه مطالعاتی صورت گیرد. بدین منظور خواص رطوبتی کاه از جمله رطوبت نگهداری شده و زه آب در سطوح مختلف مقدار پاشش رطوبت و تراکم کاه بررسی شد. فرآیند خیساندن از طریق پاشش آب با افشانک مخروطی بر مقدار معینی کاه (100 گرم)، در چهار سطح تراکم (5، 50، 85 و 120 کیلوگرم بر متر مکعب)، و سه سطح دبی (400، 600 و 800 گرم بر دقیقه) بررسی شد. مقادیر مربوط به میزان رطوبت نگهداری شده و زه آب اندازه گیری و روابط بین آنها با دبی، تراکم، و زمان خیساندن تعیین شد. بیش ترین مقدار رطوبت نگهداری شده نهایی و کمترین زه آب در تراکم 5 کیلوگرم بر متر مکعب و کمترین میزان رطوبت نگهداری شده و بیشترین مقدار زه آب در تراکم 120 کیلوگرم بر متر مکعب مشاهده شد. از بین مدل های مختلف، مدل نمایی و توانی به ترتیب مناسب ترین مدل برای پیش بینی روند نگهداری رطوبت و زه آب تعیین و برای عمل آوری مکانیزه کاه، پاشش محلول بر کاه بدون تراکم (5 کیلوگرم بر متر مکعب) مناسب تشخیص داده شد.

در تقاطع­­های راست گوشه سه شاخه یا چهار شاخه کانال­های روباز، مطالعه جدایی جریان بسیار حائز اهمیت می­باشد. برخی پارامترهای موثر در این زمینه نسبت دبی ورودی و عمق جریان می­باشد که در این تحقیق تاثیر نسبت دبی ورودی و نسبت ارتفاع سرریزها (عمق جریان) در الگوی جریان و ابعاد ناحیه جداشدگی به صورت عددی شبیه­سازی شده است. بررسی نتایج مدل عددی نشان داد که مدل k-ω بیشترین مطابقت را با نتایج آزمایشگاهی دارد، به طوریکه میزان خطای شبیه­سازی کمتر از 20% بود. ابعاد ناحیه جداشدگی در کانال­­های اصلی و فرعی با نسبت دبی ورودی رابطه مستقیم داشت. همچنین با افزایش ارتفاع سرریزهای خروجی، عمق جریان افزایش یافت و منجر به کاهش ابعاد ناحیه جداشدگی شد. مطابق نتایج عددی، ابعاد ناحیه جداشدگی در راستای قائم از کف کانال به سطح آب افزایش یافت، به­طوری­که برای نسبت دبی 6/0 و نسبت ارتفاع سرریز 377/0، طول ناحیه جداشدگی در کف کانال، فاصله 1/0 متر از کف و در سطح آب به ترتیب در حدود 60 سانتیمتر، 75 سانتیمتر و 85 سانتیمتر بود. بنابراین از سطح آب به سمت کف کانال طول ناحیه جداشدگی در حدود 29% کاهش یافت.

کاهش آلاینده ها و مصرف سوخت همواره دغدغه اصلی تولیدکنندگان موتورهای احتراق داخلی بوده است. در سال های اخیر با کاهش منابع سوخت فسیلی و اعمال مقررات سختگیرانه آلایندگی این دغدغه بیشتر شده است. هدف اصلی این تحقیق، بهینه سازی موتور ملی دیزل سنگین د87 از لحاظ مصرف سوخت، آلاینده دوده و بیشینه فشار محفظه احتراق می باشد. استفاده از پیش پاشش در کنار مرحله اصلی پاشش به عنوان راهکار مدنظر قرار گرفته است. آزمون در چهار نقطه بارگذاری در سرعت ثابت 1500 دور بر دقیقه انجام شد که در هر نقطه از بارگذاری درصد جرم پیش پاشش به عنوان %7-3 از جرم کل سوخت پاشش شده در نظر گرفته شد. نتایج نشان از کاهش مصرف سوخت در اثر افزایش مقدار پیش پاشش می دهد در حالیکه از طرف دیگر مقدار دوده و بیشینه فشار با افزایش مقدار پیش پاشش افزایش یافت، اما به این دلیل که هر دو پارامتر آلاینده دوده و بیشینه فشار در محدوده امن قرار دارند و از مفادیر هدف خود تجاوز نکرده اند. مبنای انتخاب نقطه بهینه براساس کمترین میزان مصرف سوخت می باشد. بر همین اساس در تمامی نقاط کمترین میزان BSFC در حالت پیش پاشش %7 بدست آمد که در توان نهایی 1000 کیلووات، مقدار مصرف سوخت ویژه به 194g/kW.h رسیده است.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

فرآیند تف جوشی انتخابی با کمک لیزر به دلیل قابلیت تولید قطعات با هندسه پیچیده همراه با عدم نیاز به ساپورت گذاری بین روش های ساخت افزودنی از استقبال بسیاری برخوردار است. با وجود تحقیقات فراوان در این فرآیند هنوز پژوهش ها در زمینه تاثیر تاریخچه حرارتی بر بهبود خواص نهایی قطعات ساخته شده ادامه دارد. در این مطالعه تاثیر روش های متفاوت سردکردن قطعات پس از اتمام فرآیند تف جوشی انتخابی با کمک لیزر، بر خواص مکانیکی شامل استحکام و ازدیاد طول قبل از شکست قطعات از جنس پلی آمید 12 بررسی شده است. برای این منظور پس از اتمام فرآیند قطعات به سه روش با نرخ های متفاوت سرد شده و تغییرات دمای قطعات حین سردشدن توسط ترموکوپل های تعبیه شده درون پودر ثبت شده است. به منظور تفسیر بهتر نتایج نرخ تشکیل کریستال در پلیمر توسط مدل تشکیل کریستال غیرهم دما بررسی و در حالت های مختلف با یکیدیگر مقایسه شده است. برای بررسی وضعیت شبکه کریستالی، از آزمون گرماسنجی روبشی تفاضلی و تفرق اشعه ایکس نیز بهره گرفته شده است. نتایج نشان می دهد که مقدار استحکام مکانیکی در حالت سردشدن آرام حدود 5% و مقدار شبکه کریستالی نیز به میزان 10% نسبت به دو حالت دیگر افزایش داشته است. بررسی نرخ تشکیل کریستال با استفاده از مدل تشکیل کریستال غیرهم دمای ناکامورا نیز نشان می دهد که هرچه نرخ سردکردن آرام تر باشد مدت زمان بیشتری برای تشکیل شبکه کریستالی لازم خواهد بود. نرخ تشکیل کریستال آرام تر منجر به افزایش میزان درصد شبکه کریستالی در قطعات شد که استحکام بیشتر این نمونه ها را توجیه می نماید. نتایج آزمون تفرق اشعه ایکس نیز حاکی از تشکیل یک نوع کریستال از نوع گاما در ساختار تمامی نمونه ها بود.

تحقیق انجام شده شامل مطالعه رفتار پاشش و شناخت بهتر انژکتور فشاری پیچشی دوگانه جهت بهبود طراحی های آتی آن است. لذا تاثیر تعدادی از پارامترهای عملکردی به صورت تابعی از فشار، اعداد رینولدز و وبر بیان شده است. شرایط انجام تمامی آزمایش ها شرایط استاندارد اتمسفری می باشد و از آب به عنوان سیال عامل استفاده شده است. تصویربرداری از میدان پاشش با استفاده از روش عکس برداری سریع انجام شده است. نتایج آزمایش ها نشان می دهد که با افزایش عدد رینولدز ابتدا رژیم پاشش انژکتور از مود چکیدن به مود اتمیزاسیون تغییریافته و با افزایش بیشتر رینولدز رژیم کاملا توسعه یافته، حاکم می شود. همچنین نتایج نشان می دهد که با افزایش عدد رینولدز، زاویه پاشش برای هر دو مسیر سیال ابتدا افزایش می یابد و با افزایش بیشتر آن ثابت باقی می ماند. فشار طراحی انژکتور حدود ده بار برآورد می شود؛ زیرا در این فشار کمترین طول شکست به دست آمده است. اندازه گیری توزیع فضایی و مساحت پاشش، عملکرد انژکتور را در جهت ایجاد اسپری به صورت یک مخروط توخالی متقارن تصدیق می کند. همچنین نتایج نشان می دهد ضریب تخلیه تنها به شکل هندسی انژکتور وابسته نیست و با افزایش عدد رینولدز تغییر می کند.

فرآیند احتراق در موتور دیزل، عملکرد موتور، مصرف سوخت، ترکیبات گاز خروجی و صدای احتراق تا حد زیادی به نحوه فراهم شدن مخلوط سوخت و هوا در موتور بستگی دارند. ویژگی های پاشش سوخت از جمله شروع پاشش، منحنی نرخ تخلیه و مدت زمان و فشار پاشش در کیفیت تشکیل مخلوط سوخت و هوا تعیین کننده هستند. یک روش معمول برای بررسی سامانه پاشش سوخت، فشار و اثرات آن بر مقدار و زمان پاشش، استفاده از شبیه سازی عددی است. در این پژوهش سامانه پاشش سوخت لوله مشترک به صورت یک بعدی و در نرم افزار AMESim شبیه سازی شد و اثر فشار سوخت بر نوسانات فشار سوخت در ورودی افشانه، نرخ پاشش، جرم سوخت پاشیده شده، زمان پاشش و جابه جایی میله مهار بررسی شد. نتایج شبیه سازی نشان داد فشار تزریق قوی تر منجر به نوسانات فشار بیشتر می شود. به دلیل تراکم سوخت، چگالی سوخت با افزایش فشار افزایش می یابد و در نهایت منجر به انتشار سریع تر نوسانات فشار می شود. مدت زمان پاشش نیز با وجود یکسان بودن مدت زمان تحریک سیم پیچ در فشارهای مختلف، متفاوت است که به دلیل تاخیری است که در بسته شدن گلوگاه و حرکت سوزن به سمت پایین وجود دارد. مقدار تاخیر در بسته شدن با افزایش فشار بیشتر می شود

موتورهای انژکتوری با مجموعه پاشش در راهگاه ورودی در راستای کاهش مصرف سوخت و آلاینده های اگزوز خودروهای بنزینی جایگزین موتورهای کاربراتوری شده اند. این موتورها باید برای کاهش بیشتر میزان آلاینده های خروجی و مصرف سوخت بهینه شوند تا قوانین سخت آلایندگی و مصرف سوخت رعایت شود.در این مقاله، با استفاده از برنامه شبیه سازی KIVA-3V اثر زاویه و زمان پاشش سوخت بر نرخ تبخیر و میزان آلایندگی موتور EF-7 بررسی شده تا فرآیند تشکیل مخلوط که یکی از مهمترین عوامل موثر در عملکرد موتور می باشد، بهبود داده شود. نتایج نشان می دهد که نرخ تبخیر سوخت با پاشش دیرهنگام سوخت کاهش یافته و با تغییر جهت پاشش به سمت نقاط داغ تر نظیر سطح بالایی سوپاپ افزایش می یابد. زاویه پاشش 57 درجه موجب پاشش سوخت به سمت نقاط داغ تر شده و با افزایش نرخ تبخیر سوخت کیفیت مخلوط و احتراق را بهبود یافته که نتیجه آن کاهش آلاینده های CO و HC و افزایش نسبتا کم آلاینده NO می باشد. برای کاهش آلاینده NO باید از روشهای دیگری مثل تنظیم زمان جرقه استفاده شود.

در این مقاله، با تست های تجربی، نیرو های وارد بر یک سامانه پاشش سیال پهپادی به دست آمده است. در این سامانه، آب از روی زمین و از طریق شیلنگ آتش نشانی به ارتفاع پمپاژ می شود. باتوجه به اهمیت وجود برآورد­های دقیق پیش از طراحی و پیاده سازی در شرایط واقعی، اثرات تغییر هر یک از زیر سامانه ها بر روی زمین و ارتفاعات پایین تر آزمایش شده است. مطالعه تجربی این نیرو ها به همراه برد، دبی و فشار پاشش سیال در این سامانه، مستلزم آزمایش آن در شرایط مختلف و ایجاد تغییر در شیلنگ و نازل می باشد. در این مقاله، دو نوع شیلنگ با قطر های ¾ اینچ و 1 اینچ بررسی شده و در دو حالت بدون نازل و با نازل 9 میلی متر موردمطالعه قرار گرفته اند. همچنین، تأثیر ارتفاع های مختلف سامانه (7 و 11 متر) و زوایای مختلف نازل، بر عملکرد کلی سامانه مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج عملی این تحقیق منجر به توسعه روابطی شده که می توان با استناد به آن ها، میزان دبی، فشار و برد پاشش سیال و نیروی لازم برای مهار شیلنگ و نازل را در هر ارتفاعی محاسبه کرد. نتایج این تحقیقات و نمودار های حاصله می توانند در طراحی و بهینه سازی سامانه های پاشش سیال در ارتفاع بالا، مانند پهپادهای آتش نشان و بالابر های باقابلیت پاشش سیال بکار رود. در این مقاله، ارتفاع 20 متر به عنوان یک ارتفاع معیار برای طراحی سامانه سیالاتی در نظر گرفته شده است و بر اساس این ارتفاع فرمول های به دست آمده مورد بررسی قرار گرفته و نتایج آن ارائه شده است.